Alfred North Whitehead. Bilinç alanı teorisinin felsefi kökleri. - Evrensel farkındalığa erişim yolu olarak sürekli geçiş. #1000038

Bir an için etrafınıza baktığınızı, dünyayı yeni gözlerle gözlemlediğinizi hayal edin. Ne görürdünüz? Birbirinden ayrı, değişmez mekanik yasalarla yönetilen statik nesnelerden oluşan bir koleksiyon mu? Yoksa radikal olarak farklı bir şey mi: durdurulamaz bir olay akışı, canlı bir ilişkiler ağı, her şeyin hem neden hem sonuç, hem geçmiş hem de gelecek olduğu durmaksızın devam eden bir oluşum mu? Yüzyıllar boyunca, Batı düşüncesi ilk görüşü, yani "katı" ve öngörülebilir, ayrı ve birbirinden bağımsız varlıklara bölünmüş bir evreni tercih etmiştir. Peki ya bu bir yanılsama, görünürdeki kaosa güven verici bir düzen sağlamak için inşa edilmiş zihinsel bir iskelet ise?
Bu kitap, bu yanılsamayı ortadan kaldırma cesaretini gösteren bir felsefi düşünceyi, Alfred North Whitehead'in düşüncesini keşfederek sizi büyüleyici bir entelektüel yolculuğa çıkarmayı amaçlamaktadır. Zamanının fizik ve felsefesinin sınırlarıyla yüzleşen parlak bir matematikçi olan Whitehead, devrim niteliğinde bir kozmoloji, “süreç felsefesi”ni ortaya koymuştur. Whitehead dünyayı bir şeylerin toplamı olarak değil, sürekli bir olay, her notanın (her “deneyim eyleminin”) yankılandığı, diğerlerini etkilediği ve zamanın akışında çözülerek gelecek olanı şekillendiren bir yankı bıraktığı bir orkestra olarak görür. Whitehead’e göre gerçeklik, statik maddelerden değil, “güncel organizmalardan”, evrensel bir ritim içinde ortaya çıkan ve yok olan geçici ve tekrarlanamaz anlardan oluşur.
Peki, 20. yüzyılın ortalarında ortaya çıkan bu düşünce neden bu kadar şaşırtıcı derecede güncel ve, cesaretle söyleyebiliriz ki, kehanet niteliğinde? Neden " " ve onun "deneyim" gibi kavramları -burada deneyim, yansıtıcı farkındalık olarak değil, her varlığın temel güncelliği olarak anlaşılmaktadır- en cüretkar çağdaş bilimsel teorilerle yankılanıyor? Cevap, bu kitabın ortaya çıkarmayı amaçladığı derin bağda yatıyor: Whitehead'in süreçsel kozmolojisi ile yeni doğmakta olan "evrensel bilinç alanı teorisi" arasındaki köprü.
Bu sayfaları çevirirken, Whitehead'in artık parçalanmış ve mekanikçi değil, birbirine bağlı ve bir tür içsel "duyarlılık" ile canlanan bir dünyayı düşünmek için kavramsal temelleri nasıl attığını keşfedeceksiniz. Onun, Tanrı'yı bir yaratıcı değil, olasılık ve hafıza ilkesi, yani oluşumun kendisinin yapısı olarak gören vizyonunun, gerçekliğin doğası ve kendi varlığımız hakkında nasıl yeni perspektifler sunabileceğini keşfedeceğiz.
Bu kitap, yeni bakış açıları açmayı, düşünmeyi teşvik etmeyi ve görünüşte karmaşık bir felsefi düşüncenin, gerçekliğin, bilincin ve evrendeki yerimizin doğası hakkında kendimize sorduğumuz en derin soruları nasıl aydınlatabileceğini göstermeyi amaçlamaktadır.