Jak to jest być kotem? #944199

To prawda, że nieszczęścia chodzą po ludziach, jak się często mówi. To znaczy, że każdemu człowiekowi prócz szczęśliwych chwil zdarzają się też trudne momenty. Na mnie to przyszło ni stąd, ni zowąd, znienacka i bez ostrzeżenia. Dodam jeszcze, że czas zawsze pędzi na łeb, na szyję, a w tym pędzącym czasie mogą się dziać różne rzeczy, na przykład mogą nastąpić ważne zmiany, których wcześniej trudno byłoby się spodziewać. Dzieci rosną, dorośli się starzeją, a żywność i lekarstwa z biegiem czasu tracą ważność i nie nadają się do użytku. Nawet najlepsi przyjaciele mogą zmienić się tak, że trudno ich zrozumieć. O kilku takich przypadkach, czasem na lepsze, a czasem na gorsze, chcę wam tutaj opowiedzieć.
Po przeczytaniu książki Uważni Czytelnicy będą mogli odpowiedzieć na następujące pytania:
CO się zmieniło na lepsze i KTO się zmienił na lepsze?
KTO się okazał KIMŚ zupełnie innym? Co o tym świadczy?
Wyobraźcie sobie, że mój Kot wyprowadził się do naszych sąsiadów, państwa Gwizdałów! Było to tak.
 
 
Opowieść luźno nawiązuje do innej książki dla dzieci i młodzieży pt. Mój Kot i jego Kumpel, która wyszła kilka lat temu w Wydawnictwie Komlogo. Przeczytanie tej książki nie jest jednak konieczne do lektury nowej książki (choć jest polecane), bo zwierzęcy i inni bohaterowie są nowi, a ich przygody też są inne. Obie książki, niezależnie od siebie, mówią o moich rzeczywistych relacjach i przygodach z kotami, dopełnionych wyobraźnią.
Autorka