Het bewustzijnsveld. Naar een gedeeld universeel bewustzijn - De nieuwe veldentheorie transformeert het individuele bewustzijn in een kosmische realiteit. #952789

Lange tijd hebben we geloofd dat bewustzijn iets persoonlijks was, iets dat in ieders hoofd zat. Een soort afgesloten kamer, een individueel vlammetje dat alleen onze innerlijke wereld verlichtte. Maar vandaag de dag is er iets aan het veranderen. Wetenschappelijk onderzoek naar collectief gedrag, ontdekkingen in de sociale neurowetenschappen, hedendaagse theorieën over de gedistribueerde geest en zelfs bepaalde inzichten uit contemplatieve tradities lijken allemaal een ander verhaal te vertellen: misschien is bewustzijn niet alleen 'van mij' of 'van jou'. Misschien begint en eindigt het niet bij de grenzen van ons lichaam. Misschien bestaat er juist een grotere ruimte waarin we zijn ondergedompeld, een gedeeld gebied waarin onze gedachten, emoties en percepties niet gescheiden zijn, maar diep met elkaar verweven. En deze ruimte lijkt verrassend veel op een diffuus veld, iets dat ons omhult en doordringt, net als elektromagnetische velden of het zwaartekrachtveld. We zien het niet, net zoals we de zwaartekracht niet zien, maar we voelen wel de effecten ervan. We raken het niet aan, net zoals we radiogolven niet aanraken, maar toch zijn we voortdurend ondergedompeld in hun invloeden. Alles wijst erop dat er een bewustzijnsveld bestaat: een subtiel, uitgebreid veld dat aan niemand toebehoort, maar iedereen ondersteunt. Wanneer twee individuen een relatie aangaan, is dat niet alleen een ontmoeting tussen twee geesten: het is de lokale activering van dit veld. Er gaat iets aan, het wordt dichter, het krijgt vorm. Daarom lijken bepaalde gesprekken 'zelfstandig te denken', 'trillen' sommige ruimtes van een bijzondere energie en lijken diep verbonden groepen te putten uit een intelligentie die de som van de afzonderlijke leden van de groep overstijgt.
We kunnen ons dit bewustzijnsveld voorstellen als een grote oceaan. Een onzichtbare oceaan, maar reëel in zijn effecten, die alles omhult en door ieder van ons heen stroomt. In deze oceaan zijn onze individuele bewustzijnsvormen geen afzonderlijke entiteiten: het zijn golven. Golven die opkomen, vorm krijgen, zich verheffen en weer verdwijnen, om plaats te maken voor andere golven. Elke golf heeft zijn eigen uiterlijk, zijn eigen ritme, zijn eigen hoogte, net zoals ieder van ons een eigen geschiedenis, een eigen karakter en een eigen manier heeft om de wereld te ervaren. Maar alle golven behoren tot dezelfde zee. Geen enkele golf bestaat buiten die zee.
Op deze manier over bewustzijn nadenken betekent niet dat we onze individualiteit ontkennen: het betekent dat we die in een bredere context zien. Net zoals een golf zijn identiteit niet verliest alleen omdat hij uit hetzelfde water bestaat als de oceaan, verliezen ook wij onszelf niet wanneer we erkennen dat we deel uitmaken van iets groters.
Een tweede beeld kan ons helpen om ditzelfde mysterie vanuit een andere invalshoek te benaderen: dat van de radiogolven. Stel je voor dat er een grote zender bestaat, die altijd actief is en een continue stroom van informatie, inzichten en mogelijkheden uitzendt. Geen enkele, starre boodschap, maar een waaier van frequenties, als een koor van mogelijkheden dat de ruimte vult. En laten we ons de menselijke hersenen voorstellen als afgestemde elementen. Ze ontvangen, decoderen, vertalen. Maar elk doet dat op zijn eigen manier, met een andere gevoeligheid en een andere ontvangstkwaliteit.
Dit is een boek voor wie zich afvraagt hoe de mens functioneert wanneer hij niet alleen is. Voor wie aanvoelt dat er in de meest intense momenten van het leven iets opengaat, iets circuleert, iets zich uitbreidt. Voor wie vermoedt dat bewustzijn geen object is om te bezitten, maar een proces om te delen. Als het waar is dat we knooppunten zijn in een groot weefsel, dan is het misschien tijd om dat te leren zien. En vooral om het te beleven. Want daar, in die gemeenschappelijke ruimte, worden we pas echt mens.