Die Veld van Bewustheid. Na 'n gedeelde universele verstand - Die nuwe teorie van velde transformeer individuele bewussyn in 'n kosmiese werklikheid. #953681

Vir 'n lang tyd het ons geglo dat bewussyn 'n privaat saak was, wat in elke persoon se kop gehou is. 'n Soort geslote kamer, 'n individuele vlam wat slegs ons innerlike wêreld verlig het. Vandag verander daar egter iets. Wetenskaplike navorsing oor kollektiewe gedrag, ontdekkings in sosiale neurowetenskap, hedendaagse teorieë van verspreide verstand, en selfs sekere insigte uit kontemplatiewe tradisies, blyk almal 'n ander storie te vertel: miskien is bewussyn nie net 'myne' of 'joune' nie. Miskien begin dit nie en eindig dit nie by die grense van ons liggame nie. Miskien is daar in plaas daarvan 'n groter ruimte waarin ons ondergedompel is, 'n gedeelde gebied waarin ons gedagtes, emosies en persepsies nie afsonderlik is nie, maar diep met mekaar verweef is. En hierdie ruimte lyk soos 'n diffuus veld, iets wat ons omhul en deurdring, net soos elektromagnetiese velde of die gravitasieveld. Ons kan dit nie sien nie, net soos ons nie gravitasie kan sien nie, tog neem ons sy uitwerkings waar. Ons raak dit nie aan nie, net soos ons nie radiogolwe aanraak nie, tog is ons voortdurend in hul invloede ondergedompel. Alles dui daarop dat daar 'n veld van bewussyn is: 'n fyn, uitgestrekte veld wat aan niemand behoort nie, maar almal ondersteun. Wanneer twee individue 'n verhouding aangaan, is dit nie net 'n ontmoeting tussen twee gedagtes nie: dit is die plaaslike aktivering van hierdie veld. Iets verlig, verdig en neem vorm aan. Dit is waarom sekere gesprekke lyk of hulle 'vir hulself dink', waarom sommige kamers met 'n bepaalde energie 'vibrasie' deurstraal is, waarom diepverbonde groepe lyk of hulle put uit 'n intelligensie wat die som van die individuele komponente van die groep oorskry.
Ons kan hierdie bewussynsveld as 'n groot oseaan voorstel. 'n Onsigbare oseaan, maar werklik in sy uitwerkings, wat alles omhul en deur elkeen van ons gaan. In hierdie oseaan is ons individuele bewussyns nie afsonderlike entiteite nie: hulle is golwe. Golwe wat opduik, vorm aanneem, opkom en oplos, en plek maak vir ander golwe. Elkeen het sy eie voorkoms, sy eie ritme, sy eie hoogte, net soos elkeen van ons 'n geskiedenis, 'n karakter, 'n manier het om die wêreld te ervaar. Maar alle golwe behoort aan dieselfde see. Geen een bestaan daarbuite nie.
Om op hierdie wyse oor bewussyn te dink beteken nie dat ons ons individualiteit ontken nie: dit beteken dat ons dit binne 'n breër konteks sien. Net soos 'n golf nie sy identiteit verloor bloot omdat dit uit dieselfde water as die oseaan bestaan nie, verloor ons nie onsself wanneer ons erken dat ons deel is van iets groter nie.
'n Tweede beeld kan ons help om dieselfde raaisel van 'n ander hoek af te benader: dié van radiogolwe. Kom ons stel ons voor dat daar 'n groot, altyd-aktiewe uitsaaier is wat 'n deurlopende stroom inligting, insigte en moontlikhede uitsaai. Nie 'n enkele, rigiede boodskap nie, maar 'n reeks frekwensies, soos 'n koor van potensialiteite wat die ruimte vul. En laat ons die menslike breine as afgestemde elemente voorstel. Hulle ontvang, dekodeer, vertaal. Maar elkeen doen dit op sy eie manier, met 'n ander sensitiwiteit en gehalte van ontvangs.
Dit is 'n boek vir dié wat wonder hoe mense funksioneer wanneer hulle nie alleen is nie. Vir dié wat aanvoel dat daar in die mees intense oomblikke van die lewe iets oopgaan, iets sirkuleer, iets uitbrei. Vir dié wat vermoed dat bewussyn nie 'n voorwerp is om in besit te hê nie, maar 'n proses om te deel. As dit waar is dat ons knope in 'n groot weefsel is, is dit dalk tyd om te leer om dit te sien. En, bo alles, om dit te leef. Want dit is daar, in daardie gemeenskaplike ruimte, dat ons werklik mens word.