Bilinç Alanı. Ortak bir evrensel zihne doğru - Yeni alan teorisi, bireysel bilinci kozmik bir gerçekliğe dönüştürür. #953701

Uzun zamandır bilincin, herkesin kafasında saklı tutulan özel bir şey olduğuna inanıyorduk. Bir tür kapalı oda, sadece iç dünyamızı aydınlatan bireysel bir alev gibi. Ancak bugün bir şeyler değişiyor. Kolektif davranış üzerine yapılan bilimsel araştırmalar, sosyal sinirbilimdeki keşifler, çağdaş dağıtılmış zihin teorileri ve hatta kontemplatif geleneklerden doğan bazı sezgiler, hep farklı bir hikaye anlatıyor gibi görünüyor: belki de bilinç sadece "benim" veya "senin" değildir. Belki de bedenimizin sınırlarıyla başlayıp bitmez. Belki de, bizim içinde bulunduğumuz daha geniş bir alan vardır, düşüncelerimizin, duygularımızın ve algılarımızın ayrı değil, derinlemesine iç içe geçmiş olduğu ortak bir alan. Ve bu alan, şaşırtıcı bir şekilde yaygın bir alana benziyor, bizi saran ve içinden geçen bir şey, tıpkı elektromanyetik alanlar veya yerçekimi alanı gibi. Onu görmüyoruz, tıpkı yerçekimini görmediğimiz gibi, ama etkilerini hissediyoruz. Radyo dalgalarına dokunmadığımız gibi ona dokunmuyoruz, ama yine de sürekli olarak onun etkilerine maruz kalıyoruz. Her şey, bir bilinç alanı olduğunu düşündürüyor: ince, geniş, kimseye ait olmayan ama herkesi destekleyen bir alan. İki kişi ilişkiye girdiğinde, bu sadece iki zihnin karşılaşması değildir: bu alanın yerel olarak aktive olmasıdır. Bir şey yanar, yoğunlaşır, şekillenir. Bu yüzden bazı konuşmalar "kendi kendine düşünür" gibi görünür, bazı odalar özel bir enerjiyle "titreşir", derin bağları olan gruplar, grubun tek tek üyelerinin toplamından daha büyük bir zekaya sahip gibi görünür.
Bu bilinç alanını büyük bir okyanus olarak hayal edebiliriz. Görünmez, ancak etkileri gerçek olan, her şeyi saran ve her birimizin içinden geçen bir okyanus. Bu okyanusta, bireysel bilinçlerimiz ayrı varlıklar değildir: dalgalardır. Ortaya çıkan, şekil alan, yükselen ve diğer dalgalara yer açmak için yok olan dalgalar. Her birinin kendine özgü bir görünümü, ritmi, yüksekliği vardır, tıpkı her birimizin bir hikayesi, karakteri, dünyayı algılama şekli olduğu gibi. Ama tüm dalgalar aynı denize aittir. Hiçbiri onun dışında var olamaz.
Bilinç hakkında bu şekilde düşünmek, bireyselliğimizi inkar etmek anlamına gelmez: onu daha geniş bir bağlamda görmek anlamına gelir. Dalga, okyanusun suyundan oluştuğu için kimliğini kaybetmediği gibi, biz de daha büyük bir şeyin parçası olduğumuzu kabul ettiğimizde kendimizi kaybetmeyiz.
İkinci bir görüntü, bu gizemi başka bir açıdan anlamamıza yardımcı olabilir: radyo dalgaları. Sürekli aktif olan, sürekli bilgi, sezgiler ve olasılıklar akışı yayınlayan büyük bir yayıncı olduğunu hayal edelim. Tek ve katı bir mesaj değil, alanı dolduran bir potansiyel korosu gibi bir frekans yelpazesi. Ve insan beyinlerini ayarlanmış unsurlar olarak hayal edelim. Alırlar, kodlarını çözerler, çevirirler. Ama her biri bunu kendi tarzında, farklı bir duyarlılık ve alım kalitesiyle yapar.
Bu kitap, insan yalnız olmadığında nasıl işlediğini merak edenler için. Hayatın en yoğun anlarında bir şeylerin açıldığını, dolaştığını, genişlediğini sezenler için. Bilincin sahip olunacak bir nesne değil, paylaşılacak bir süreç olduğunu düşünenler için. Eğer bizler büyük bir dokumanın düğümleriysak, o zaman belki de bunu görmeyi öğrenmenin zamanı gelmiştir. Ve her şeyden önce, bunu yaşamayı. Çünkü işte orada, o ortak alanda, bizler gerçekten insan oluyoruz.